Trychologia

Każda konsultacja trychologiczna zaczyna się od trichoskopii — obrazu skóry głowy i łodyg włosów w dużym powiększeniu. To jedyny sposób, żeby odróżnić wypadanie telogenowe (które zwykle mija samo) od łysienia androgenowego, które wymaga leczenia, oraz od zmian dermatologicznych, takich jak łuszczyca, które wymagają skierowania dalej.

Jeśli obraz i wywiad na to wskazują, proszę o podstawowe badania krwi (ferrytyna, tarczyca, witamina D) — bez tego trychologia jest zgadywaniem, a zabieg nie zadziała na skórze głowy, która nie ma z czego budować włosa.

Plan zabiegowy to zwykle seria mezoterapii igłowej lub kuracja na porost włosów, rozpisana na kilka miesięcy, z kontrolą pod trichoskopem i porównaniem zdjęć co 6 tygodni — w tym samym kadrze i świetle, żeby zmiana była widoczna, a nie tylko odczuwana.

Mówię wprost, kiedy coś jest poza moimi kompetencjami: przy podejrzeniu łuszczycy czy innej choroby skóry odsyłam do dermatologa, zamiast proponować zabieg kosmetyczny na chorobę, której on nie leczy.